Portre
Bir hayat takımı alır gibiyim çarşıdan.
Geçmişim yaralı,yamalı,mağrur kimi zaman
Geleceğim bilinmezliklerle örülü
Şimdi tek kabul edebildiğim misafirim
Çeşitli mizaçlara soyunan ruhumda
Her bir kimliğin parmak izleri
Hesap günü envanterinde saklı
Halden hale geçişlerim bir sızının portresi
Aynalara yansıyan benlerimden bir buket olur
Sevdiklerime vereceğim…
Sahnede yorgun bir mizansenin gölgesi
Kaç notadan oluşur yaşam?
Kaç notayı basar?
Ve kaç detoneyi kaldırabilir bu konçerto!
Ayrı makamların terennümü zevk verse de
Her bir peşrevin ardından bir ağıt…
Bu rollerin adamı değilimki ben!
Metazori kalıplara mecburi bir istikamet bu
Arayaşını sürdürmeli insan; çünkü
Rutinin dışında yaşanır hayat
Ama duvarlarını hangi kale kolay bırakmış!
Ben de öyleyim işte
Yeniye özlemim sonsuz ama
Eskinin de şarkısı olmalı dilimde
Ne demişler:
Ne senden vazgeçerim ne kendimden
Ne yardan geçerim ne serden!
Mikiyavelis
Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır
